"... දඩබ්බර කඳුළු ..."

වලුකාවේ ඇවිද ගොස් පය

ගෙවී පැටලී නැවතිලා;

මහා රුක් ගොමු උඩට ඇවිදින්

ලෝකේ දෙස මා බලන්නම්...

දිනාදේ උන් ලෝකේ ජය ළඟ

පරණ වී දැන් නැවතිලා;

අරගලය පුස්සක් සල්ලි අභියස

කටු කන බැලයින් අත් හැර දමන්නම්...

හුදකලාවේ අයාලේ ගිය හිත

වාරු නැතිවම නැවතිලා;

අහිංසක සමනල් හිත් අහලට

දඩබ්බර කඳුළු බර වැඩිදෝ අහන්නම්...

                                         ෴...කට්ටා...෴

" නැත "

ඇය මා හිත තේරුම් ගන්නෙම නැත 
ඇයට තරම් කාටවත්ම නැත 

එය නොදැනෙන එකට මා පලි නැත
මේවා කොහෙන් කෙලවර වේවිද දන්නේ නැත
හංගාගෙන ඉනු බැරිකමක් නැත

කියන්නට සිතුවේ බොරු කල පලක් නැත 
නැත යන්න තරම් සමීප වචනයක්ද ඔවුන් සතුව නැත

ගැහැණු තරම් තේරුම් ගැනීමට
අපහසු ජාතියක් මිහිපිටද නැත ....

උද්‍යාන් සම්පත් අමේෂන් ජයසේකර